دوست ندارم نگاهم کنی.اینقدر زیر دست و پای نگاهت تقلا کرده ام که…!خودت بهتر می دانی که تا هزار سال دیگر هم آنی نمی شوم که تو می خواهی…! در این سکوتم بود که همه چیز را به دست باد سپردم. بیرون که می روی دیگر برنگرد…!کسی اینجا منتظرت نیست!

هرجایی رد پای این عشق قدیمی ریشخندم می کند... نمی دانم چطور می شود کسی را که می خواستی ، دست به سر کنی…!دیگر نایی برای دوباره عاشق شدن نمانده…! ایندفعه خرد می شوم.دیگر توانی برای دوباره جنگیدن با آنچه می خواهم و به دستم نمی آید،ندارم…!

بگذر…التماست می کنم!!

چیزی برای نوشتن ندارم...!صفحه ها را سیاه می کنم...!

وقتی که از گذشته ام حرف می زنم...!وقتی که به آینده فکر می کنم!داشته های بزرگ...!دست آوردهای سخت...!نفسم بند آمده...!زمین دارد خودش را زیبا می کند...!آرزوهای دست نیافتنی بازهم دارد بر سرم ویران می شود! این قلم هم دیگر تکراریست...!این واژه ها...!این همیشگی نوشته های من...!

از قبل هم فکرش را می کردم!فکر کردن نمی خواست...!کاملا معلوم بود...!یک معامله مثل همیشه!مثل همه معامله های دیگر...!یک طرف سود و یک طرف زیان...!اینکه کدام طرف باشی مهم نیست...!تو معامله می کنی...!با همه داشته هایت!یک وقت به خودت می آیی که دیگر همه چیزت را از دست داده ای...!

خیس شده ام...!اینجا چقدر بوی گذشته را می دهد...!دارم خودم را ورق می زنم!از خاطره ای به خاطره دیگر...!سنگین می شوم!سنگینتر...! صدای آسمان می آید...!گریزی نیست!خودم هم می دانم! از اینکه می توانم این را بدانم از خودم بدم می آید! 

هوا دارد روشن می شود...!امشب بیرون لحاف چقدر سرد است...!بی اختیار خودم را به تاریکی می سپارم!بوی نم...!بوی باران!