آسمان دارد دست می زند...!

می دانم.ساختمان بلندیست وقتی وسط آن حلقه آتش ایستاده باشی و از بالا نگاهت کنند...فریاد می کشی که کسی توجه کند.کسی خودش را برای بیرون آوردنت به آب و آتش بزند...!

تمام لباسهایم خیس شده اند.چتر شکسته ام را درون سطل می اندازم.پیرزن از کنارم  می گذرد و می خندد.عصبانیتم را به خاطر آنهمه سن و سال قورت می دهم....نوک انگشتم را بی اختیار می جوم.چشمهای گریزان پیاده رو را دور می زنند و دور می شوند.کفشهایم بوی نم می دهند.می خواهم تا ابد قدم بزنم...!

از رویت نمی پرند وقتی خاکستر شده ای...!!

نفسم را حبس می کنم که به خاطرم نیاید...!

همه چیز برای گفتن فراهم شده...!آرنجهایش را روی میز می لغزاند و دستش را زیر چانه اش می زند.بی اختیار لیوان را بر می دارم و کمی خالی اش می کنم.خیره می شود.تمام وجودم تیر می کشد.می گویم که نباید اینطور می شد.اینکه قصد نداشتم دوباره عاشقش شوم.اینکه مدتهاست که از دست دوست داشتنش فرار می کنم. اینکه...بر می خیزد و می رود!!

پتکت را بینداز...خرد شدم!!