گاهی یک اتفاق دنیایی از لحظه های گذشته را یادت می آورد و تو می نشینی و خوبهایش را سوا می کنی و لذت می بری...!امشب از آن گاه ها بود!

نگاهش می کنم.ته سیگارش را میان استکان کنار دستش له می کند.خیره می شود.خودش می داند چقدر این نگاه بعد از آخرین پکش را دوست دارم...!بیرون پنجره دنیا یخ بسته است.دروازه سکوت دارد باز می شود.چشمهایش را می بندد.آهسته بوسه اش را می دزدم...!

موضوع عوض شد...!تنها باعث تو بودی و آن صدای آرامش بخش مهربانت که امشب بعد از یک دنیا نبودن، مرا به آغوش کشید...!داشتم زیر آوار آهنهای دورو برم له می شدم که رسیدی! نمی دانم.شاید بازهم دارم گول می خورم!کاش همیشه فریب تو باشی...!

بازهم جاده دوقسمت شده...قسمتت را بردار!

چشمهای درشتت ساحل را بی رنگ می کند...!

بوی هراست همه جا را برداشته. دستهایم را قلاب می کنم که بالا بروی.شانه هایم زیر پاهای ظریفت تکان می خورند.خش خش پیراهنت که دیوار را می خراشد...مثل قلب من...! بیدار می شوند...فرار می کنیم...!

هیچ چیز ندارم.همه را میان راه جای گذاشتم که کسی نفهمد سراغ تو می آیم... دست خالی و اینهمه خواسته...!خنده ام می گیرد که می دانی و می پرسی...!

همه اهنگهای دنیا مال تو اند...!

سرزده وارد نشوید.اینجا حتما باید مو داشته باشید...!
در را قفل کرده ام.ممکن نیست دیگر کسی وارد شود.امشب قرص ماه کامل است.تکیه می زنم و خیره میشوم.تاریکی دارد مرا اشباع می کند.کمی بدنم کرخت شده.هنوز هم دارد خون می آید.رویش را با دستمال گرفته ام. نمی خواهم همه جا را خونی کنم...تجربه جدیدیست. تنها سر بر شانه سکوت مردن...!
نگاهم خشک شده.در را دارند میشکنند...بوی خون همه شان را اینجا کشانده...!
 این اراجیف را برای من نباف.تو مرد نیستی...اگر بودی تحمل می کردی.می نشستی و تو سری می خوردی و جیکت هم در نمی آمد.با سرنوشت گلاویز می شدی و خرد می شدی...!اگر مرد بودی باید تمام هستیت را می باختی و...!
توجه کرده ای؟چقدر گرگها منطقی اند...!